Kayıtlar

yüzleşme etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

İnsan en çok kendinden uzağa düşer

Resim
  Geçenlerde bir yerde okudum ya da belki de kendi zihnimin o odalarından birinde aniden yankılandı, bilmiyorum. "İnsan en çok kendinden uzağa düşer" diyordu. Ne garip bir cümle değil mi? Fiziksel olarak hep buradasın, aynaya bakınca aynı yüz, aynı çizgiler... Ama içeride bir yerlerde, kendini en son hangi sokakta, hangi hayal kırıklığının ortasında bıraktığını hatırlamıyorsun. Ben uzun zamandır hayata ve insanlara dair çok şey sorguladım. Kim neden bilerek can yakar, kim neden sessizlikle cezalandırır, hepsine bir kılıf bulmaya çalıştım. Ama fark ettim ki, başkalarının labirentlerinde kaybolurken en büyük haksızlığı kendime yapmışım. Hani o her şeye yetişmeye çalışan, herkesin yükünü omuzlayan, yangın çıkınca itfaiyeden önce koşan o "güçlü" tarafımız var ya? İşte o taraf meğer sinsi bir uyuşturucuymuş. Çünkü sen "ben hallederim" dedikçe, dünya senin sırtına daha büyük taşlar koymaktan hiç çekinmiyor. Sen o taşları taşırken dizlerin titriyor, saçların dök...

​Susuyorum, sessizlik keskin

Resim
         Hep anlaşılmıyorum diye ağladım. Ya da onun için ağlıyorum sandım, kendime yine yeniden yalan söyledim. Aslında belki de anlatamıyordum. Belki de anlaşılmak denen şey hiçbir zaman yoktu. İnsanların her boka uydurduğu sıradan sıfatlardan biriydi. Esas kötü olan bana göre aslında anlaşılamamış olmak değil de, artık anlaşılmadığımı kendime dönüp itiraf ettiğim zamandan sonra gelen tüm zamanlarda çok fazla söyleyeceğim şey varken bile sadece tamam ya da aynen demekle geçiştiriyorum. Öyle yemin etmişim ki kendime, anlatmayacağım diye… sıradan bir konu hakkında feci fikre sahip olmama rağmen ağzımı açıp tek kelime etmiyorum, etmek istemiyorum. Yorgunum ya… çok yorgunum. Öyle yatıp uyumayla, dinlenmeyle falan geçecek bir yorgunluk değil bu… gözümü kapatıp bir daha açmamayı her gece isteyecek kadar bir yorgunluk… Ben şunu fark ettim özellikle bugün Cem adrian'ın , bana ne yaptın şarkısında tekrarın bilmem kaç kez döndüğü saatlerde, bana neden yaptılar bil...

Olgunluk Bir Hediye Değil, Hayatta Kalma Biçimidir

Resim
  Olgunluk Bir Hediye Değil, Hayatta Kalma Biçimidir   Bazı insanlar olgunluğu yaşla karıştırıyor . Sanki zaman geçince herkes biraz daha sakin, biraz daha bilge, biraz daha güçlü oluyormuş gibi… Oysa gerçek hayat böyle işlemiyor. Zaman tek başına hiçbir şeyi iyileştirmiyor. Bazı insanları sadece daha yorgun, daha sessiz ve daha dikkatli yapıyor. Bugün üzerimde taşıdığım bu olgunluk, takvim yapraklarının bana bıraktığı zarif bir armağan değil. Onu; hayal kırıklıklarının içinden geçerek, ihanetlerin ardından yeniden ayağa kalkarak , gecelerce kendi zihnimle savaşarak , ve bazen gerçekten sonumun geldiğini düşündüğüm anlardan sağ çıkarak kendi ellerimle ördüm. İnsan dışarıdan bakınca sadece sonucu görüyor. Sakin bir yüz, kontrollü bir ses tonu, mesafeli bir duruş, kolay kolay dağılmayan bir insan… Ama kimse o görüntünün arkasındaki enkazı bilmiyor. Kimse bir zamanlar ne kadar kırıldığını, hangi cümleyle yıkıldığını, hangi sessizlikte nefessiz kaldığını, hangi gecede sabaha kada...

Boş Bakamayan Bir Zihnin İçinde Yaşamak

Resim
 

Kendimi Kaybetmedim, Üzerim Örtüldü: Bir Öz-Yüzleşme Hikayesi

Resim
        İnsan kendini ne zaman kaybeder? Kaybolduğunu fark ettiğinde mi, yoksa uzun zamandır başkası gibi yaşadığını anladığında mı? Ben kaybolmadım. Benim sadece üzerim örtüldü. Farkındalığın Ağır Bedeli Ben normalin aksine her şeyi erken fark edip, kendini o enkazda bırakmayı bile bile seçenlerdenim. Ama ne yalan söyleyeyim; en başındayken olayların bu raddeye geleceğini, kendimin bu hale düşeceğini hiç düşünmedim. Bazen kendime o kadar çok şaşırıyorum ki; "Bunları yapan, bunları düşünen ben olamaz ya" diyorum.  "Değiştir artık bu lanet döngüyü, kendine dön!" diyorum içimden. Her gün ağıtını yaktığım o eski Özlem’e dönmek için daha ne kadar kendinden uzaklaşman gerekiyor? Ama sonra, sırf bu ve bunun gibi derinden acıtan sorulara cevap aramamak için kendimi bu hale getirdiğim aklıma geliyor. Ve kendimi daha derine, en derine gömmeye devam ediyorum. Aynadaki Yabancı: 24 Yaşındaki Enkaz Ben kendimden çoktan gitmişim. Peki, neden hala gideni döndürmeye, bulmaya,...