Kayıtlar

içselyolculuk etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Seçim mi?

Resim
Seçim mi?             Seçim diyorsun ya... Seçim kelimesini duyunca insan sanıyor ki iki yol var önünde, birini seç işte. Ama öyle değil. Seçim yapmak, önce o iki yolu görebilmekten geçiyor. Ben şu an sadece bir yol görüyorum: bu. Bu balkon, bu kasvet, bu hiçlik. Öteki yol var mı bilmiyorum çünkü o kadar uzakta ki, sis perdesi örtmüş üstünü. "Kendini zorlasan geçer" diyorsun. Belki haklısın. Ama zorlamak için önce bir tutunacak yer lazım değil mi? Ben havada uçuyorum şu an, neye tutunacağım? Hangi sabahtan başlayacağım? Hangi adımı atacağım önce? Ve en önemlisi: Neden? Çünkü eskisi gibi olmak için bir sebep lazım. Para mı? Zaten harcayacak bir şey yapmıyorum. İnsanlar mı? Zaten kimseyle konuşamıyorum ki. Saygı mı? Kimin saygısı be... Ben kendi gözümde bile saygı görmüyorum artık.  O notları, tasarımları, araştırmaları biliyorum evet. Hepsi orada duruyor. Mezar taşları gibi. Bir zamanlar yaşayan bir insanın eserleri. Ama o insan öldü. Şimdi onlara b...

Konfor Alanı Sandığım O Balkon ve Gözüm Dola Dola İzlediğim “Sahte” Dünya

Resim
Yazıyorum. Çünkü konuşarak anlaşamadım.   Konfor Alanı Sandığım O Balkon ve Gözüm Dola Dola İzlediğim “Sahte” Dünya “Gelecek sabit değil.”       Yıllar önce bunu söylediğimde, sanki bir sırrı ifşa etmişim gibi “Allahsız” ilan edildim. Bugün ise en yakınımdaki insana, sevgilime, “ Ağzından çıkanlara dikkat et, o enerjiyle onu çekersin ” dediğimde “Delirme” cevabını alıyorum. Oysa bu bir delilik değil; bu, her şeyin birbirine ne kadar derinden bağlı olduğunu görmenin getirdiği bir farkındalık. Ve bu farkındalık, bir kez kapınızı çaldığında, hayatı bir daha asla eskisi gibi “normal” göstermiyor.        Her şeyin farkındayım. Maalesef, her “bokun” farkındayım. Ama madem öyle, bir insan neden zihninde bitmesi gerekenleri bitiremez? Neden bir şeyi bırakmak yerine, onunla yaşamaya devam etmenin yollarını arar? Bir insan, kendisine neyin zarar verdiğini bile bile neden o yolda yürümek ister? Cevap basit ve bir o kadar da acımasız: Çünkü zihin, dramatik a...

Ben Kimim?

Resim
  Ben Kimim? Y aptığın hangi hareketler aslında sana ait? Hangilerini kendi isteğin ve duyguların doğrultusunda yapıyorsun? Ne zamana kadar başkaları için yaşayacaksın? Sen aslında kimsin? Bu soruyu kendine sordun mu mesela, ama gerçekten kendini tanımak, gerçek kimliğini öğrenmek için canını acıtırcasına kim olduğunu sorguladın mı? Önce tanıyamayacaksın, boşluğa düşeceksin, başka bi boyuta geçtiğini düşüneceksin, delirdiğini düşüneceksin, kimlik karmaşası yaşayacaksın önce kendinde hata arayacaksın, hayatla aranda bağ kuramayacak, dünya tarafından dışlandım sanacaksın. Ama geçecek... Çok zaman geçmeden uyanışta olduğunu fark edeceksin, görmek istemediğin için yalan yanlış insanlara anlam yükleyip hayatında varlıklarını sürdürdüğünü anlayacaksın. Ve gün gelecek her zaman sırtına yüklediğin ama aslında hiç sana ait olmayan yükleri karşındakini denemek için bıraktığın an maskeler düşecek, gerçekler ortaya çıkacak, ve sen sadece bu aranızda olan bağın menfaate dayalı bir ark...

Yaratıcılığın en sessiz saatleri

Resim
  YARATICILIĞIN EN SESSİZ SAATLERİ   Ne gariptir ki ben gündüzleri pek sevmem, geceyle olan samimiyetim tam da bu sebeptir:) Geceleri yazarım, geceleri düşünürüm, geceleri hayal ederim, geceleri hırsla çalışırım vs. vs.… buna bir çok örnek çıkarabilirim kısacası. Sabah saatleri gelip güneş ışığını yaymaya başladığı an o sıkıntı geliyor içime, yine güneş doğdu gerekli gereksiz bir sürü insan dışarıda,gürültüler,otobüsler,arabalar,insanlar,işletmeler,çöpçüler,alakasız fatura asmaya gelen tanımadığın insanlar… ne kadar sevilmiyorsa bir şey işte o kadar sevmiyorum gündüzleri. Gece yazıyorum dediysem de “her gece” yazıyorum, daha doğrusu yazabiliyorum sanmayın :) Ben öyle süslü cümleler insanı değilim direk ağzıma geldiği şekilde içimdeki doğruyu söylerim. Hatta benim yakınım bana hep der ki “  Her doğru her yerde söylenmez. ” :) Haklı bu arada ben bu zamana kadar açık sözlülükten çok kaybettim, her yüzüme tebessüm edeni dost bildim arkadaş bildim tüm yaşamımı tüm yaptıklarım...