Kayıtlar

GeceDüşünceleri etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

◇İkinci Baskı◇

Resim
  ♦♦ Sosyal medya platformunda birini gördüm. Bana benziyordu. Onca süslü nickin içinde gayet zarif duran, yüzeysel laylaylom chat yazılarından farklı bir dili olan yazıları vardı. Saygı çerçevesinde yazıyor, noktalama işaretlerine dikkat ediyor, kelimeleri kısaltmadan kullanmaya özen gösteriyordu. Birkaç kez radarıma takılmış olmasına rağmen özellikle dikkatimi çekmesinin sebebi sanırım buydu. Ben de devamlı metin yazan biri olduğum için noktalama işaretlerine dikkat eder, kelime kısaltması asla yapmaz ve yapanlara sinir olurdum. :) Bir gün isminden yola çıkarak, “Siz de mi yazarsınız?” tarzında bir soru sordum. Çünkü ben kendim kitap yazıyordum ve onun adının “İkinci Baskı” olması bana bir şeyler yazdığını düşündürmüştü. “Ben metin yazmıyorum aslında, daha çok şiir yazıyorum ve seslendiriyorum,” dedi. “Ne güzel,” dedim. “Sonuçta yazıyorsun. Ne yazdığının çok da önemi yok, önemli olan yazabiliyor olmak.” :) Gel zaman git zaman, aynı yayınlarda bulunmaya başladık. Birbirimizi tanım...

Düşünmek… Acıd(t)ır

Resim
Düşünebiliyoruz … Bize verilen en büyük şeylerden biri belki de bu. Bir şeyi merak edebiliyoruz, sorgulayabiliyoruz, nedenini arayabiliyoruz. Gökyüzüne bakıp orada ne olduğunu sorabiliyor, denizin neden çekildiğini hesaplayabiliyor , toprağı işleyip kendimize bir hayat kurabiliyoruz. Düşünerek şehirler kurduk, sanat yaptık, birbirimizi anladık. Hatta bazen birbirimizi düşünerek incittik. Demek ki düşünmek başlı başına kötü bir şey değil. Sorun galiba nerede duracağını bilmediğinde başlıyor. Çünkü bazı insanların zihni bir şeyi düşünüp bırakmayı bilmiyor. Benimki mesela. Bir olay oluyor. Bitiyor. İnsanlar evlerine gidiyor, ışıklarını kapatıyor, ertesi gün başka bir şey konuşmaya başlıyor. Ben ise olayın içinde kalıyorum. Söylenen bir cümleyi tekrar tekrar düşünüyorum. O cümlenin söylenmeyen tarafını arıyorum. Bunu neden böyle söyledi diye başlayıp, acaba ben nerede yanlış yaptım noktasına geliyorum. Sonra oradan başka bir anıya geçiyorum. O anı başka bir şeyi hatırlatıyor. Derken konu...

Seçim mi?

Resim
Seçim mi?             Seçim diyorsun ya... Seçim kelimesini duyunca insan sanıyor ki iki yol var önünde, birini seç işte. Ama öyle değil. Seçim yapmak, önce o iki yolu görebilmekten geçiyor. Ben şu an sadece bir yol görüyorum: bu. Bu balkon, bu kasvet, bu hiçlik. Öteki yol var mı bilmiyorum çünkü o kadar uzakta ki, sis perdesi örtmüş üstünü. "Kendini zorlasan geçer" diyorsun. Belki haklısın. Ama zorlamak için önce bir tutunacak yer lazım değil mi? Ben havada uçuyorum şu an, neye tutunacağım? Hangi sabahtan başlayacağım? Hangi adımı atacağım önce? Ve en önemlisi: Neden? Çünkü eskisi gibi olmak için bir sebep lazım. Para mı? Zaten harcayacak bir şey yapmıyorum. İnsanlar mı? Zaten kimseyle konuşamıyorum ki. Saygı mı? Kimin saygısı be... Ben kendi gözümde bile saygı görmüyorum artık.  O notları, tasarımları, araştırmaları biliyorum evet. Hepsi orada duruyor. Mezar taşları gibi. Bir zamanlar yaşayan bir insanın eserleri. Ama o insan öldü. Şimdi onlara b...