Kendimin peşinde
Kendimin Peşinde Bazen insan, en büyük yabancılığı kendi yüzünde yaşar. Ömür boyu aynalara bakar ama bir kez olsun gözlerinin ardındaki kişiyi göremez. Ben de öyleydim. Kendimi tanıdığımı sandım. Oysa koca bir yalan zincirine “hayat” demişim. Gerçek Özlem kimdir, ne ister, ne arar, neyin peşindedir… Hiç sormamışım. Bir gün, çok saçma bir şeyin vesilesiyle başladı yolculuk. Ve … Perde kalktı. Yalanlar, ihanetler, kahpe dostlar… Menfaat için “kardeşim” diyenler, “dostum” diyenler… Hepsi tek tek döküldü. O günden sonra kimsenin samimiyetine inanmadım. Çok kısa bir süre sonra da İpleri kopardım. Kendimi bulabileceğime inanmıyorum belki. Ama tutunuyorum. Yeni Özlem’e alışmaya çalışıyorum. Farklı kapılar aralıyor, yeniden para kazanmanın yollarını arıyorum. Onların bitirmeye çalıştığı Özlem’i yeniden çok daha güçlü şekilde ayakta görmek için. Hem de evden çıkmadan, yeni sahte insanlar tanımadan. Kendimi bulma çabam, ölen birine “kalk” diye yalvarmaya benziyo...